Nie jeste¶my ¿adn± band±

Historia, którą jeszcze pamiętamy

Moderator: jedrek

jedrek
Indiana Jones
Indiana Jones
Posty: 1258
Rejestracja: czw paź 09, 2003 0:00
Lokalizacja: Gliwice
Kontakt:

Nie jeste¶my ¿adn± band±

Post autor: jedrek » wt mar 01, 2011 9:41

- Wypowiedzieli¶my walkê na ¶mieræ lub ¿ycie tym, którzy za pieni±dze, ordery lub stanowiska z r±k sowieckich, morduj± najlepszych Polaków - pisa³ w 1946 roku Zygmunt Szendzielarz.
Przez dziewiêæ lat walczy³ o woln± Polskê. Najpierw z Niemcami, a pó¼niej z Sowietami. Zgin±³ 8 lutego 1951 roku w ciemnej piwnicy mokotowskiego wiêzienia.
Zygmunt Szendzielarz urodzi³ siê 12 marca 1910 roku w Stryju. W 1934 roku ukoñczy³ Podchor±¿ówkê w Grudzi±dzu i uzyska³ stopieñ podporucznika. Trafi³ do 4 Pu³ku U³anów Zaniemeñskich w Wilnie i w tej jednostce walczy³ podczas kampanii wrze¶niowej. W trakcie walk dosta³ siê do sowieckiej niewoli, z której po kilku dniach uciek³. Po nieudanych próbach przedostania siê na Wêgry, jesieni± 1939 roku wróci³ do Wilna. Od pocz±tku 1940 roku zaanga¿owa³ siê w dzia³alno¶æ konspiracyjn±. Przyj±³ wtedy pseudonim „£upaszka”, na cze¶æ Jerzego D±browskiego, legendarnego kresowego zagoñczyka z okresu wojny z bolszewikami, zamordowanego przez NKWD w 1940 lub 1941 roku.
W kwietniu 1943 roku nawi±za³ kontakt z Komend± Wileñskiego Okrêgu AK. W sierpniu zosta³ skierowany na stanowisko dowódcy oddzia³u partyzanckiego AK dzia³aj±cego na Pojezierzu Wileñskim pod dowództwem ppor. Antoniego Burzyñskiego „Kmicica”. Po dotarciu na miejsce dowiedzia³ siê, ¿e oddzia³ zosta³ rozbrojony przez sowieckich partyzantów a „Kmicic” razem z 80 ¿o³nierzami AK zamordowany.
Szendzielarz z resztek oddzia³u utworzy³ now± jednostkê - V Brygadê Wileñsk± AK. Walczy³a ona z wojskami niemieckimi i z litewskimi jednostkami, które z nimi kolaborowa³y, a tak¿e z wrogo nastawion± sowieck± partyzantk±. W starciu z Niemcami pod Worzianami 31 stycznia 1944 roku zosta³ ranny. Kilka miesiêcy pó¼niej, w kwietniu 1944 roku, podczas pobytu w Wilnie, zosta³ aresztowany przez Niemców. Uda³o mu siê uciec i powróciæ do oddzia³u.
V Brygada Wileñska, zgodnie ze wcze¶niejszymi ustaleniami z komendantem okrêgu, nie bra³a udzia³u w operacji wileñskiej. Jej ¿o³nierze walcz±c z niemieckimi jednostkami wycofywali siê na zachód. 23 lipca 1944 roku Brygada zosta³a czê¶ciowo rozbrojona przez Armiê Czerwon±. Wielu jej ¿o³nierzy przedar³o siê jednak na zachód. W sierpniu 1944 roku czê¶æ z nich ponownie znalaz³a siê pod dowództwem Szendzielarza w rejonie Bielska Podlaskiego. Po podporz±dkowaniu siê Komendzie Bia³ostockiego Okrêgu AK Szendzielarz na czele niewielkiego oddzia³u przeszed³ do Puszczy Ró¿añskiej. W listopadzie 1944 roku awansowany zosta³ na stopieñ majora.
Wiosnê 1945 roku odbudowana V Brygada Wileñska liczy³a oko³o 250 ¿o³nierzy. Jej ¿olnierze przeprowadzili kilkadziesi±t akcji przeciwko NKWD, UB, MO i KBW. We wrze¶niu 1945 roku na rozkaz dowództwa Szendzielarz rozformowa³ V Brygadê Wileñsk±. Jesieni± wyjecha³ na Pomorze, gdzie po nawi±zaniu kontaktu z konspiracyjnymi strukturami podporz±dkowa³ siê komendantowi eksterytorialnego Wileñskiego Okrêgu AK pp³k Antoniemu Olechnowiczowi „Pohoreckiemu”.
W 1946 roku wróci³ do walki, rozpoczynaj±c dzia³alno¶æ dywersyjn±. W kwietniu odtworzy³ w Borach Tucholskich V Brygadê Wileñsk± i stan±³ na jej czele. Jej liczebno¶æ wynosi³a w tym czasie oko³o 70 ludzi. Brygada dzia³a³a na terenie województwa zachodniopomorskiego, gdañskiego i olsztyñskiego.
Marzec 1946 z ulotki"£upaszki": Nie jeste¶my ¿adn± band±, tak jak nas nazywaj± zdrajcy i wyrodni synowie naszej ojczyzny. My jeste¶my z miast i wiosek polskich. My chcemy, by Polska by³a rz±dzona przez Polaków oddanych sprawie i wybranych przez ca³y Naród, a ludzi takich mamy, którzy i s³owa g³o¶no nie mog± powiedzieæ, bo UB wraz z klik± oficerów sowieckich czuwa. Dlatego te¿ wypowiedzieli¶my walkê na ¶mieræ lub ¿ycie tym, którzy za pieni±dze, ordery lub stanowiska z r±k sowieckich, morduj± najlepszych Polaków domagaj±cych siê wolno¶ci i sprawiedliwo¶ci.
Jesieni± 1946 roku razem z niewielk± grup± ¿o³nierzy przeniós³ siê na teren Bia³ostocczyzny, gdzie do³±czy³ do VI Brygady Wileñskiej, dowodzonej przez ppor. Lucjana Minkiewicza „Wiktora”. W marcu 1947 roku opu¶ci³ oddzia³. Pocz±tkowo przebywa³ w Warszawie. Pó¼niej ukrywa³ siê w Osielcu ko³o Makowa Podhalañskiego. 30 czerwca 1948 roku zosta³ aresztowany przez funkcjonariuszy MBP.
¦ledztwo trwa³o blisko dwa i pó³ roku. Proces "£upaszki" i innych oficerów podziemia niepodleg³o¶ciowego mia³ charakter pokazowy. By³ transmitowany przez radio i szeroko opisywany przez prasê. Oskar¿onym zarzucono zamachy na funkcjonariuszy sowieckiej i polskiej bezpieki, prowadzenia dzia³alno¶ci wywiadowczej na rzecz obcego pañstwa oraz wspó³pracy z Niemcami w okresie okupacji.

2 listopada 1950 roku Zygmunt Szendzielarz skazany zosta³ przez Wojskowy S±d Rejonowy w Warszawie na karê ¶mierci. Wyrok wykonany zosta³ 8 lutego 1951 roku w warszawskim wiêzieniu na Mokotowie. Miejsce jego pochówku do dzi¶ nie jest znane. W tym samym dniu strza³em w ty³ g³owy zamordowano jeszcze trzech innych oficerów wileñskiej AK: pp³k. Antoniego Olechnowicza "Podhoreckiego", por. Lucjana Minkiewicza "Wiktora" i por. Henryka Borowskiego "Trzmiela".
ZAPRASZAMY DO WYS£UCHANIA AUDYCJI Z CYKLU TYM ¯Y£ ¦WIAT - PROCES "£UPASZKI"
S³uchaj wiêcej na stronie Radia Wolno¶ci

http://www.polskieradio.pl/39/245/Artyk ... adna-banda

ODPOWIEDZ